Vertrek

De trein rijdt weg,

Maar hij staat stil

De pijn in zijn ogen,

Omdat hij ook graag verder wil!
Zijn kansen, dromen en ambities

Zitten allemaal aan boord.

Diep van binnen dat gevoel

Dat ook hij daarbij hoort.
Zijn lichaam laat hem

Voor de zoveelste keer in de steek

Zijn geest altijd vol kracht,

Overlopend van moed maakt hem week.
De laatste wagon wordt gevolgd

door de eerste traan.

De eerst volgende trein is de dood

hij wil het niet, maar staat vooraan.
Eenzaam staat hij op het perron

Onduidelijk wanneer zijn trein zal gaan.

Maar de herinnering aan zijn

Lach zal immer voortbestaan.

Leave a Reply