Leven Lang Leren

Lees jij ooit wel eens ‘normale’ boeken? Deze vraag krijg ik regelmatig te horen wanneer ik weer een verhaal vertel wat ik in een boek heb gelezen. Ik lees veel boeken. Soms ook wel een aantal tegelijk (op dit moment 3!). Geen romans, daarvan heb ik er sinds de middelbare school nog geen handvol van gelezen. Hoewel ik het niet vervelend vind om te lezen op dat moment heb ik na het uitlezen van het boek meestal een onbevredigend gevoel. Wat heb ik hier nu van opgestoken? Weinig, behalve leuk tijdverdrijf is er weinig wat ik van een roman in het dagelijks leven kan gebruiken. Daarom lees ik graag boeken waar ik iets van kan leren. De laatste tijd zijn dit veel boeken die gaan over software ontwikkeling (vooral agile) of over veranderingsprocessen. Ik wil leren! De rest van mijn leven leren!

Toen mijn vader mij onlangs een tijdschrift in de handen drukte wat als thema had ’persoonlijke ontwikkeling’ viel mijn oog op een artikel over ‘Leven lang Leren’ een beweging die al een aantal decenia actief is en nastreeft dat mensen zich blijven ontwikkelen gedurende hun gehele carrière. Een goede zaak waarvan, in mijn optiek, de verantwoordelijkheid voor deze permanente ontwikkeling zowel bij de werkgever als de werknemer ligt. Een quote uit het artikel luide (ongeveer):

Als je medewerker overbodig is geworden en de dingen die hij doet niet meer noodzakelijk zijn dan heb je gefaald als werkgever.

In de sombere economische stemming die nu heerst wordt er bij de meeste organisaties weinig tijd en geld gestoken in opleiding van werknemers. Soms wordt de verantwoordelijkheid van ontwikkeling afgeschoven op de werknemer zelf. Je bent zelf ook verantwoordelijk voor je eigen ontwikkeling. Ja, dat is deels waar maar als ik tijd steek in mijn ontwikkeling mag je van de werkgever hetzelfde verwachten.

Er is echter een vrij simpele oplossing. Het schijnt al enorm effectief te zijn om mensen van verschillende disciplines met elkaar samen te laten werken. Het leereffect dat hier optreedt blijkt vele malen groter te zijn dan welke cursus of training dan ook. Mensen willen graag leren en samenwerken. Dat zit in hun natuur! Helaas wordt dit in het onderwijs op stelselmatige wijze de kop ingedrukt vanwege voorbedachte programma’s etc. Een boek dat op dit moment in de wachtrij staat om gelezen te worden gaat over de motivatie van mensen om zich te ontwikkelen. ‘Drive’ geschreven door Daniel Pink. Een van mijn collega’s vertelde mij over dit boek. Hij vertelde dit met zoveel enthousiasme dat ik eigenlijk niets anders kon doen dan het boek bestellen. Het lijkt erop dat van alle boeken en artikelen die ik de laatste tijd lees is dat professionals in hun werk snakken naar het vertrouwen en de vrijheid om zich optimaal in te zetten een doel dat zij delen met de organisatie waarvoor zij werken te bereiken.

Vertrouwen, een krachtig woord dat wanneer wordt gegeven door een manager zal leiden tot verantwoordelijkheid.

Is iedereen hiervoor in de wieg gelegd? Nee, helaas niet. Een leven lang leren lijkt niet bij iedereen aangeslagen te zijn. De rit uitzitten tot je pensioen dat is het doel. Jammergenoeg is dat de laatste tijd een stuk minder zeker in verband met de economische onzekerheid. Voor hen die zich aanpassen, zich openstellen iets nieuws te leren liggen er nog een flink aantal vette jaren in het vooruitzicht. Voor de rest….ach er zijn nog genoeg organisaties die niet uitblinken in het ondersteunen van professionals maar er nog steeds van uitgaan dat mensen werken niet leuk vinden. Dus met een beetje duwen en wringen redden deze mensen het ook nog wel, totdat er een (intrinsiek) gemotiveerde jonge knaap voorbij komt. Tsja, jammer dan.

Leave a Reply